Zwarte Els - Alnus glutinosa
3 Maart 2010
De zwarte els (Alnus glutinosa) is een plant uit de berkenfamilie (Betulaceae). De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied, van West-Europa tot in Japan. De plant groeit op alle gronden, maar verkiest nattere plaatsen zoals waterkanten. Ze trekken veel water uit de grond en hebben een vrij oppervlakkig wortelgestel. De zwarte els kan tot 30 m hoog worden, maar dat komt zelden voor. De boom is meestal meerstammig. De schors is zwart-bruin.
De knoppen zijn kaal en staan op een steeltje. De zwarte els is gemakkelijk te herkennen aan de grote rond omgekeerde eironde bladeren. De top is stomp, uitgerand en de randen zijn grof dubbel gezaagd. De bladeren worden 4-11 cm lang en hebben vijf of zes nervenparen. De onderzijde is kaal met uitzondering van de nerfoksels. De jonge delen zijn kleverig.
De houtige, mannelijke katjes vallen niet uiteen bij rijpheid zoals bij berken (Betula). De vrouwelijke vruchtkatjes zijn ovaal, deze zitten met drie tot vijf stuks samen en zijn gesteeld. De elzenproppen worden gevormd door de vrouwelijke bloemen. Het zijn de schutbladeren van deze bloemen die houtig geworden zijn. In hun oksels zitten de vruchtjes.
Het hout van de zwarte els is zeer bestand tegen verrotting, op voorwaarde dat het volledig ondergedompeld blijft. (Bron Wikipedia)
Voor een uitgebreide beschrijving kijk ook op Wilde planten
De knoppen zijn kaal en staan op een steeltje. De zwarte els is gemakkelijk te herkennen aan de grote rond omgekeerde eironde bladeren. De top is stomp, uitgerand en de randen zijn grof dubbel gezaagd. De bladeren worden 4-11 cm lang en hebben vijf of zes nervenparen. De onderzijde is kaal met uitzondering van de nerfoksels. De jonge delen zijn kleverig.
De houtige, mannelijke katjes vallen niet uiteen bij rijpheid zoals bij berken (Betula). De vrouwelijke vruchtkatjes zijn ovaal, deze zitten met drie tot vijf stuks samen en zijn gesteeld. De elzenproppen worden gevormd door de vrouwelijke bloemen. Het zijn de schutbladeren van deze bloemen die houtig geworden zijn. In hun oksels zitten de vruchtjes.
Het hout van de zwarte els is zeer bestand tegen verrotting, op voorwaarde dat het volledig ondergedompeld blijft. (Bron Wikipedia)
Voor een uitgebreide beschrijving kijk ook op Wilde planten
Voor de archiefbeelden van 2009 klikt u hier , voor 2008 klikt u hier en voor die van 2007 klikt u hier!

